Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθάλασσας, ο πυλώνας των υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην Κύπρο, βρίσκεται αντιμέτωπο με μια απογοητευτική πραγματικότητα παραμέλησης. Οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς βιώνουν καθημερινά εικόνες αποσύνθεσης, με ετοιμόρροπα κτίρια και ασφυκτική στενότητα να κυριαρχούν. Ένα φιλόδοξο έργο ανανέωσης, που είχε εξαγγελθεί, έχει δυστυχώς παραμείνει μόνο στα χαρτιά. Το ΑΚΕΛ, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία του, έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση ως "αίσχος και κίνδυνο". Υπογραμμίζεται εμφατικά πως η αξιοπρέπεια των ψυχικά ασθενών και η ασφάλεια του προσωπικού είναι θέματα αδιαπραγμάτευτα. Αυτή η τραγική κατάσταση έχει προκαλέσει συναγερμό σε νοσηλευτές, συνδικαλιστές και πολίτες, οι οποίοι απαιτούν άμεση κυβερνητική παρέμβαση για να αντιμετωπιστεί η χρόνια συστημική αδιαφορία.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, το νοσηλευτικό προσωπικό έχει εκπέμπει σήματα κινδύνου σχετικά με την ολοένα και χειρότερη κατάσταση του νοσοκομείου. Πτέρυγες ολόκληρες έχουν κριθεί ακατάλληλες για χρήση, με αποφάσεις κατεδάφισης να εκδίδονται λόγω δομικής σαθρότητας και σοβαρότητας. Η θλιβερή αυτή διαπίστωση αναδεικνύει μια διάχυτη φθορά σε ολόκληρη την εγκατάσταση. Επιπλέον, το χρόνιο πρόβλημα της υπερπληθυσμιακής κατάστασης επιδεινώνει περαιτέρω την κρίση, καθώς οι πτέρυγες λειτουργούν συχνά πέραν της προβλεπόμενης χωρητικότητάς τους. Αυτό επιβαρύνει αφόρητα τόσο τους ασθενείς, όσο και το προσωπικό που τους παρέχει φροντίδα.
Στην αλυσίδα της αναποτελεσματικότητας και της σπατάλης δημοσίου χρήματος, είναι αξιοσημείωτο ότι δύο πτέρυγες είχαν ανακαινιστεί μόλις πριν από οκτώ χρόνια, με δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος. Το παράδοξο είναι ότι αυτοί οι ανακαινισμένοι χώροι κρίθηκαν αργότερα ακατάλληλοι για χρήση, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της αρχικής επένδυσης και την ποιότητα της εποπτείας του έργου. Πιο πρόσφατα, η πρώτη φάση ενός νέου οικοδομικού έργου ολοκληρώθηκε πριν από περίπου ένα χρόνο, με την παράδοση τριών σύγχρονων κτιρίων. Η εγκαινίαση συνοδεύτηκε από διακηρύξεις για άμεση έναρξη της δεύτερης φάσης. Ωστόσο, η πρόοδος σε αυτό το κρίσιμο επόμενο βήμα έχει φανερά σταματήσει, αφήνοντας το συνολικό σχέδιο ανανέωσης σε αδιέξοδο.
Η ευθύνη για αυτήν την παρατεταμένη κρίση αποδίδεται στην κυπριακή πολιτεία, με το ΑΚΕΛ και τα συνδικάτα νοσηλευτών να κάνουν λόγο για μια μακρά ιστορία αμέλειας. Η απαρχαιωμένη και επικίνδυνη υποδομή είναι άμεσο αποτέλεσμα αυτής της έλλειψης διαρκούς επένδυσης και στρατηγικού σχεδιασμού. Η αδυναμία αντιμετώπισης αυτών των χρόνιων προβλημάτων, σε συνδυασμό με την αποτυχία προηγούμενων προσπαθειών ανακαίνισης, υποδηλώνει μια θεμελιώδη απόκλιση μεταξύ των δηλωμένων προτεραιοτήτων για την ψυχική υγεία και της πραγματικής τους υλοποίησης. Η σημερινή κατάσταση θέτει σοβαρά ερωτήματα για τη σύνεση στη χρήση των δημοσίων πόρων και την απουσία ενός ολοκληρωμένου, μακρόπνοου οράματος για την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην Κύπρο.
Οι συνέπειες αυτής της συνεχούς κατάστασης είναι εκτεταμένες και βαθιά ανησυχητικές. Οι ασθενείς εκτίθενται σε δυνητικά επικίνδυνες συνθήκες διαβίωσης, υπονομεύοντας το θεραπευτικό τους περιβάλλον και τις προοπτικές ανάρρωσής τους. Ταυτόχρονα, η ασφάλεια του αφοσιωμένου νοσηλευτικού και υποστηρικτικού προσωπικού τίθεται καθημερινά σε κίνδυνο, καθώς διαχειρίζονται ένα ολοένα και πιο επισφαλές εργασιακό περιβάλλον. Το σταματημένο έργο ανανέωσης όχι μόνο διαιωνίζει αυτούς τους κινδύνους, αλλά ρίχνει και μια σκιά στην συνέχεια και την ποιότητα της φροντίδας που αναμένεται να προσφέρει το νοσοκομείο. Χωρίς άμεση και αποφασιστική δράση από την Κυβέρνηση της Κύπρου, το Υπουργείο Υγείας και τον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας (ΟΚΥπΥ), ο κίνδυνος περαιτέρω επιδείνωσης, ατυχημάτων και σημαντικής υποβάθμισης της αξιοπρέπειας των ασθενών παραμονεύει. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχεται πλέον τεράστια πίεση να παρέμβει και να διασφαλίσει ότι η ψυχική υγεία θα αντιμετωπιστεί επιτέλους με την επείγουσα ανάγκη και τη σοβαρότητα που της αξίζει.