Στο Στρασβούργο της Γαλλίας, επικρατεί έντονη ανησυχία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς οι ευρωβουλευτές και οι αξιωματούχοι επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν την κλιμακούμενη απειλή του πολέμου με drones. Παράλληλα, εκφράζονται ανησυχίες για τις υφιστάμενες αδυναμίες της Ευρώπης στην αμυντική της ικανότητα. Σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας και ανησυχιών για την ατλαντική εξάρτηση, αναπτύσσεται μια συντονισμένη προσπάθεια ενίσχυσης της αυτοάμυνας της Ευρώπης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αντιμετώπιση της πανταχού παρούσας και εξελισσόμενης απειλής που θέτουν τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα.
Οι συζητήσεις αυτές, οι οποίες συνέπεσαν με πρόσφατες συναντήσεις υψηλού επιπέδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, υπογραμμίζουν την αυξανόμενη αντίληψη ότι η φύση των συγκρούσεων έχει μεταβληθεί ριζικά. Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υποστηρικτής μιας ισχυρότερης ευρωπαϊκής βούλησης, έκανε έναν σαφή παραλληλισμό με προηγούμενες αδράνειες, δηλώνοντας θλιμμένος ότι «η Ευρώπη παραμένει σε κατάσταση Γροιλανδίας: ίσως κάποιος κάπου θα κάνει κάτι». Το συναίσθημα αυτό αντανακλά την ευρύτερη ανησυχία μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ για πιθανή υπερβολική εξάρτηση από εξωτερικές εγγυήσεις ασφαλείας, ειδικά υπό το φως των εξελισσόμενων εξωτερικών πολιτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Κύπριος ευρωβουλευτής, Κώστας Μαυρίδης, τόνισε την ανάγκη για ενισχυμένη ευρωπαϊκή βιομηχανική ισχύ, αναγνωρίζοντας τις υφιστάμενες συνεισφορές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. «Οι ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις συμμετέχουν ήδη σε αυτόν τον τομέα, και γνωρίζω σίγουρα ότι στη χώρα μου, την Κύπρο, αυτό συμβαίνει, αλλά πρέπει να το ενισχύσουμε απλοποιώντας τις διαδικασίες, διευκολύνοντας τη χρηματοδότηση και τη συνεργασία μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων από διαφορετικά κράτη μέλη», δήλωσε, υποστηρίζοντας μια απλούστερη και πιο συνεργατική προσέγγιση στην αμυντική προμήθεια και καινοτομία.
Πρόσφατα περιστατικά προσέδωσαν σημαντική βαρύτητα σε αυτές τις εκκλήσεις για προσαρμογή. Η μνήμη των ρωσικών παραβιάσεων του πολωνικού εναέριου χώρου τον περασμένο Σεπτέμβριο, και η επίμονη δραστηριότητα των τουρκικών drones Bayraktar TB2 πάνω από την Κύπρο το περασμένο καλοκαίρι, περιπλέκονται περαιτέρω από την παράδοση του αεροδρομίου Γεώργιου στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία τον Ιανουάριο. Αυτά τα γεγονότα υπενθυμίζουν τις εδαφικές ευπάθειες και υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια ισχυρή αμυντική αρχιτεκτονική, ικανή να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις υβριδικές απειλές και τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου.
Η στρατηγική ανάγκη της Ευρώπης να καλλιεργήσει μεγαλύτερη αμυντική αυτονομία συνδέεται άρρηκτα με την επαναξιολόγηση της σχέσης της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ηγέτες όπως ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των συζητήσεων για τη διαμόρφωση μιας πιο ενιαίας ευρωπαϊκής στάσης, ειδικά εν αναμονή πιθανών αλλαγών στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Αυτή η εσωτερική αναθεώρηση περιλαμβάνει την επανεκτίμηση των συνεισφορών στις συλλογικές συμμαχίες ασφαλείας, όπως το ΝΑΤΟ, ενώ ταυτόχρονα προωθεί μια ανεξάρτητη ευρωπαϊκή αμυντική ταυτότητα.
Η αμυντική βιομηχανία σε ολόκληρη την ήπειρο καλείται να επιταχύνει την καινοτομία και την παραγωγή, με έμφαση στην τεχνολογία των drones, στα συστήματα αντι-drones και στην απαραίτητη υποδομή. Η πρόκληση αφορά όχι μόνο την τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά και την καλλιέργεια της πολιτικής βούλησης και των χρηματοδοτικών μηχανισμών. Η Δανή Πρωθυπουργός, Μέτε Φρεντέρικσεν, και ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που δεσμεύονται για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής συνεργασίας.
Τελικά, ο τρέχων διάλογος σηματοδοτεί μια κομβική στιγμή για την Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζει την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα του εξελισσόμενου πολέμου και την επιτακτική ανάγκη να διασφαλίσει το δικό της μέλλον. Καλλιεργώντας μια πιο δυναμική αμυντική βιομηχανία και ενισχύοντας την τεχνολογική της ισχύ, η Ευρώπη στοχεύει να μεταβεί από μια θέση αντιληπτής ευαλωτότητας σε μια θέση διασφαλισμένης αποτροπής και σεβαστής αυτάρκειας. Οι προσεχείς μήνες θα είναι κρίσιμοι για να διαπιστωθεί εάν αυτές οι συζητήσεις θα μεταφραστούν σε συγκεκριμένη δράση, προστατεύοντας την ήπειρο από τις πολυδιάστατες απειλές του 21ου αιώνα.