Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υιοθετήσει μια ολοένα και πιο αποφασιστική στρατηγική απέναντι στην κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο, φθάνοντας σε ένα κρίσιμο σημείο. Πέρα από την κατάσχεση πετρελαιοφόρων που σχετίζονται με τη Βενεζουέλα, η Ουάσινγκτον διεκδικεί πλέον de facto έλεγχο στις ζωτικής σημασίας εξαγωγές πετρελαίου της χώρας. Αυτή η κλιμακούμενη τακτική, υπό την ηγεσία της κυβέρνησης Τραμπ, σηματοδοτεί μια σημαντική κλιμάκωση των προσπαθειών αποσταθεροποίησης του καθεστώτος και αναδιαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού.
Η πρόσφατη κατάσχεση του πλοίου "Motor Vessel Sagitta", όπως ανακοίνωσε η Νότια Διοίκηση των ΗΠΑ (SOUTHCOM), αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επιθετικής στάσης. Η SOUTHCOM δήλωσε ότι η κατάσχεση υπογραμμίζει την αποφασιστικότητά της να διασφαλίσει ότι μόνο φορτία πετρελαίου εγκεκριμένα και νομίμως αδειοδοτημένα από τις ΗΠΑ θα εξέρχονται από τη Βενεζουέλα. Αυτή η κίνηση ακολουθεί ένα μοτίβο παρόμοιων κατασχέσεων που ξεκίνησαν τον Δεκέμβριο, σηματοδοτώντας μια συντονισμένη προσπάθεια να "πνιγεί" μια από τις κύριες πηγές εσόδων της βενεζουελάνικης κυβέρνησης. Το σκεπτικό των ΗΠΑ, όπως εκφράζεται από αξιωματούχους, είναι ότι το βενεζουελάνικο πετρέλαιο είναι ουσιαστικά "κλεμμένη περιουσία", κάνοντας αναφορά σε ιστορικά αμερικανικά συμφέροντα και προηγούμενες απαλλοτριώσεις. Ωστόσο, αυτή η οπτική έχει συναντήσει σημαντική αντίσταση από νομικούς κύκλους που τη θεωρούν κατάφωρη παραβίαση της βενεζουελάνικης κυριαρχίας.
Αυτό το οικονομικό μπλοκάρισμα συμπληρώνεται από πιο τολμηρές, άμεσες στρατιωτικές κινήσεις. Ανεπιβεβαίωτες αναφορές κάνουν λόγο για μια επιχείρηση, εγκριθείσα από τον Πρόεδρο Τραμπ, με στόχο την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο. Ενώ οι λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς, μόνο η σκέψη της υποδηλώνει την προθυμία της διοίκησης να χρησιμοποιήσει έκτακτα μέτρα. Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει ρητά την επιθυμία τους να εμπλέξουν την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, στη μελλοντική διακυβέρνηση της χώρας.
Η ιστορική διάσταση των σχέσεων ΗΠΑ-Βενεζουέλας στο πετρέλαιο είναι περίπλοκη, ξεκινώντας από τις έρευνες στις αρχές του 20ου αιώνα και καταλήγοντας στην εθνικοποίηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας το 1971. Μεταγενέστερα βήματα εδραίωσαν περαιτέρω τον κυρίαρχο έλεγχο της Βενεζουέλας. Ωστόσο, η παρούσα αμερικανική διοίκηση φαίνεται αποφασισμένη να επαναβεβαιώσει μια μορφή επιρροής, αξιοποιώντας τη στρατιωτική της ισχύ και τις οικονομικές κυρώσεις. Η αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων, ιδίως του αποκλεισμού των εξαγωγών πετρελαίου, βασίζεται στην παραδοχή της τελικής συνεργασίας από τις βενεζουελάνικες αρχές, μια ιδέα που παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη.
Παρά την τεράστια διεθνή πίεση και τις οικονομικές δυσκολίες, η κυβέρνηση των Τσαβίστα έχει επιδείξει μια επίμονη ικανότητα επιβίωσης, φέρεται να ενισχύεται από ένα δίκτυο πολιτικής καταστολής και πελατειακών σχέσεων. Αυτή η εσωτερική δομική ανθεκτικότητα αποτελεί ένα τρομερό εμπόδιο για την εξωτερική επέμβαση. Για την Αντιπρόεδρο Ντέλσι Ροδρίγκεζ, η τρέχουσα κατάσταση απαιτεί μια λεπτή ισορροπία, διαχειριζόμενη τις απαιτήσεις της εσωτερικής υποστήριξης, ενώ προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις κλιμακούμενες ανησυχίες που προέρχονται από την Ουάσινγκτον.
Οι συνέπειες αυτής της ενισχυμένης αμερικανικής παρέμβασης εκτείνονται πολύ πέρα από τα σύνορα της Βενεζουέλας, με πιθανές επιπτώσεις στην περιφερειακή σταθερότητα. Καθώς η κατάσταση συνεχίζει να εξελίσσεται με περιορισμένη διαφάνεια, το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από μια σύνθετη αλληλεπίδραση της εσωτερικής ανακατανομής δυνάμεων και του ακριβούς εύρους των αμερικανικών απαιτήσεων. Η τρέχουσα πορεία υποδηλώνει μια παρατεταμένη περίοδο έντασης και αβεβαιότητας, με τον έλεγχο των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου της Βενεζουέλας να αποτελεί το κεντρικό σημείο διαμάχης.