Η πόλη της Λάρνακας, συνήθως χαρακτηριζόμενη από την αρμονική συνύπαρξη ζωηρότητας και γαλήνης, βρέθηκε αιφνιδίως στο επίκεντρο μιας βίαιης αναταραχής. Αυτή η αναταραχή όχι μόνο αποκάλυψε τις αδίστακτες μεθόδους μιας ανερχόμενης εγκληματικής οργάνωσης, αλλά αναζωπύρωσε επίσης μια πολυετή, ατέρμονη συζήτηση: αυτήν της βουλευτικής ασυλίας. Η λυτρωτική, ή μάλλον η αποτρόπαια, σύγκρουση που εκτυλίχθηκε ένα ηλιόλουστο Σάββατο σε κεντρικό δρόμο, ξεδιπλώνει ένα θλιβερό σενάριο όπου η ανομία χτυπά την πόρτα των νοικοκυραίων, απαιτώντας "προστασία" με το αζημίωτο.
Η σκηνή, με όπλα να κάνουν την εμφάνισή τους και πυροβολισμούς να αντηχούν, σκόρπισε ανησυχία στην επιχειρηματική κοινότητα, υπογραμμίζοντας την επιθετική επέκταση της οργάνωσης. Οι αρχές εκτιμούν ότι η ομάδα στοχοποιούσε συστηματικά επιχειρήσεις για εβδομάδες, χρησιμοποιώντας εκφοβισμό και εξαναγκασμό. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για απόπειρες κατάληψης ελέγχου σε νυχτερινό κέντρο και για μια εκμεταλλευτική συμφωνία με άλλη επιχείρηση, όπου οι ιδιοκτήτες φέρονται να χρεώνονταν 80 ευρώ ανά φύλακα, με την οργάνωση να αποκομίζει ένα σημαντικό μερίδιο. Στο κάδρο των υπόπτων βρίσκονται ένας 48χρονος Κύπριος, φερόμενος ως αρχηγός, και τρεις αλλοδαποί συνεργάτες του αραβικής καταγωγής.
Ο απόηχος των πυροβολισμών είναι πολυδιάστατος. Μια επόμενη επιχείρηση της αστυνομίας, που οδήγησε στη σύλληψη τριών Παλαιστινίων και στην κατάσχεση πυρομαχικών στρατιωτικού τύπου, εγείρει σοβαρότατες ανησυχίες για την οργάνωση και τον οπλισμό της. Οι αρχές προσπαθούν να συνθέσουν το παζλ της δράσης της, η οποία φαίνεται να εκτείνεται πέρα από την εκβίαση.
Εδώ έρχεται η περίπλοκη πτυχή της βουλευτικής ασυλίας. Ένας συνταγματικός θεσμός, που χρονολογείται από το 1960, έχει μετατραπεί σε αγκάθι για την ταχεία απονομή δικαιοσύνης, ακόμη και για μικρότερες παραβάσεις. Η περίπτωση του βουλευτή Νίκου Συκά, ο οποίος ερευνάται για υποθέσεις άσχετες με τα κοινοβουλευτικά του καθήκοντα, είναι χαρακτηριστική. Για να εξεταστεί, ο Γενικός Εισαγγελέας πρέπει να ζητήσει την άρση της ασυλίας του από το Ανώτατο Δικαστήριο – μια διαδικασία χρονοβόρα και εξαρτώμενη από δικαστική έγκριση.
Οι προσπάθειες περιορισμού της βουλευτικής ασυλίας είναι παλιές, αλλά ατελέσφορες. Από το 2012 μέχρι σήμερα, παρά τις προτάσεις και τις τροποποιήσεις, το θέμα παραμένει μονίμως υπό συζήτηση. Κριτικοί, και όχι άδικα, υποστηρίζουν ότι αυτή η διαρκής αναβολή δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι εκλεγμένοι μπορεί να αισθάνονται αποκομμένοι από την ευθύνη, καλλιεργώντας μια αίσθηση ατιμωρησίας που διαβρώνει την εμπιστοσύνη του πολίτη.
Η βίαιη σύγκρουση στη Λάρνακα είναι μια σκληρή υπενθύμιση της διαρκούς απειλής του οργανωμένου εγκλήματος. Ταυτόχρονα, η αδράνεια γύρω από τη μεταρρύθμιση της βουλευτικής ασυλίας υποδηλώνει ότι, στην Κύπρο, η επιδίωξη της δικαιοσύνης για όλους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται στα κοινά, παραμένει ένα δύσκολο και ακανθώδες εγχείρημα.