Η Κύπρος έχει ένα παράδοξο με το θέμα της μετανάστευσης. Από τη μια πλευρά, η κυβέρνηση λέει ότι οι μη νόμιμες αφίξεις μειώθηκαν πολύ φέτος, σχεδόν 87%. «Ελέγχουμε καλά τα σύνορα και επιστρέφουμε ανθρώπους», λέει ο αναπληρωτής υπουργός Μετανάστευσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως βλέπει ότι το νησί είναι υπό πίεση και ίσως του δώσει οικονομική βοήθεια από το 2026.
Αλλά υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, μέσα στην κυπριακή κοινωνία. Περίπου 20.000 νόμιμοι μετανάστες, κυρίως από το Νεπάλ, δουλεύουν ως βοηθοί στα σπίτια. Πολλοί από αυτούς έχουν σοβαρά προβλήματα. Ο Επίτιμος Πρόξενος του Νεπάλ λέει ότι συχνά δεν παίρνουν τον μισθό τους, δουλεύουν πολλές ώρες και έχουν κακή διατροφή. Αυτό προκαλεί μεγάλο ψυχολογικό στρες. Κάποιοι, λόγω προβλημάτων αγάπης ή μοναξιάς, φτάνουν ακόμη και στην αυτοκτονία. Τότε, οι οικογένειές τους στο Νεπάλ δεν έχουν τα χρήματα να φέρουν πίσω το σώμα τους.
Έτσι, η Κύπρος ζει δύο ιστορίες ταυτόχρονα. Στα σύνορα, η κατάσταση φαίνεται καλύτερη. Αλλά μέσα στη χώρα, πολλοί νόμιμοι μετανάστες ζουν μια δύσκολη ζωή, μακριά από την προσοχή των μέσων. Το ερώτημα είναι: η κυβέρνηση θα λύσει και τα προβλήματα αυτών των ανθρώπων, ή θα κοιτάζει μόνο τα στατιστικά στα σύνορα;